آلودگی گریس كاركرده:

آلودگی گریس كاركرده:

بسیاری از خرابی های زودرس یاتاقان ها، مربوط به آلودگی است. ممكن است آلودگی گریس، علاوه بر آلودگی های ناشی از سایش و آلودگی های محیطی (مانند آب و خاك) مربوط به اختلاط انواع مختلف گریس ها باشد. این یك نظریه اساسی در گریس ها است چرا كه تغلیظ كننده های متفاوت با یكدیگر ناسازگارند و این مسئله منجربه تغییر اساسی در نفوذپذیری گریس و هم چنین جدا شدن روغن از تغلیظ كننده می شود.

برای تعیین وجود آلودگی در گریس روش های گوناگونی وجود دارد. آلودگی ناشی از آب یا اختلاط با گریس های دیگر را می توان به وسیله روش آنالیز اسپكتروسكوپی (Fourier Transform Infrared Spectroscopy) FTIR مشخص كرد به وسیله این روش می توان نوع تغلیظ كننده، غلظت و هم چنین محصولات جانبی ایجاد شده در اثر اكسیداسیون را تعیین كرد. چنانچه گریس به آلودگی در اثر اختلاط با گریس های دیگر مشكوك باشد، می توان با انجام آنالیزهای عنصری (Elemental Analysis) به وجود فلزات معمول در عامل تغلیظ كننده پی برد. برای مثال گریسی كه قرار است پایه آن آلومینیوم باشد و با یك گریس پایه كلسیم آلوده (مخلوط) شده باشد، آنالیز اسپكتروسكوپیك وجود فلزات آلومینیوم و كلسیم را نشان خواهد داد كه حاكی از وجود آلودگی در گریس است.

دو روش قراردادی و كلاسیك برای اندازه گیری آلودگی ناشی از سایش وجود دارد. این دو روش عبارتند از روش های فروگرافی و آنالیز عنصری.
زمانی كه برآورد كمی ذرات ناشی از سایش در نمونه گریس كاركرده، مشكل باشد، انتخاب روش آنالیز عنصری مناسب است. در حالی كه روش فروگرافی (كه ماهیتاً یك تكنیك كیفی است) در تعیین مكانیسم سایش و شدت مشكلات در یاتاقان ها، یك روش ایده آل است.

روش انجام آنالیز فروگرافی بر روی گریس كاركرده بدین صورت است كه ذرات ناشی از سایش، از درون نمونه گریس خارج شده و توسط یك میكروسكوپ، تشخیص داده می شوند.

اغلب با توجه به نوع ذرات (Morphology) ، علل ریشه ای خرابی زودرس یاتاقان، تعیین می شود. روش هایی جدید آنالیز گریس های كاركرده، روش هایی جامع هستند كه تنها به حجم ناچیزی از نمونه احتیاج دارند.

+ نوشته شده توسط در ۱۳۹۶/۰۲/۰۴ و ساعت 7 |